تبریک رییس دانشگاه هنر به مناسبت روز جهانی معماری

۱۲ مهر ۱۳۹۴ | ۱۸:۳۷ کد : ۱۳۵ اخبار
تعداد بازدید:۱۹۸
تبریک رییس دانشگاه هنر به مناسبت روز جهانی معماری

بنام خدا

 

روز جهانی معماری

 

اولین دوشنبه ماه اکتبر هر سال به عنوان روز جهانی معماری نام گذاری شده است.

روز جهانی معماری را به تمامی معماران جهان به خصوص معماران ایران زمین تبریک عرض می­ کنم. معماری یکی از ارکان اصلی هر فرهنگ و تمدنی است. معماری تجلی زندگی، فکر، بینش، هستی­ شناسی و بالاخره فرهنگ یک ملت است. هر چه معماری یک ملت درست­ تر، منطقی­ تر، موزون­ تر و زیباتر باشد‏‎؛ بالنده­ تر و مبین سطح و تعالی فرهنگی آن ملت است. از این رو معماری تجلی تفکر و محتوای فرهنگی هر جامعه است. تجسم، عینیت بصری و ماندگاری معماری؛ وجوه نمایاندن و انتقال آن به سایر جوامع و نسل­ های آینده است. با این نگاه مقام معمار در جوامع بشری و بلکه در هستی مقام والا، وارسته و بی ­بدیل است. برای درآمدن به کسوت معمار؛ صرفاً فراگرفتن مهارتهای طراحی کافی نیست! هر استعدادی برای معمار شدن؛ اول باید هستی شناسی بداند! دوم باید انسان را خوب بشناسد! سوم باید طبیعت را کامل ‎درک کند! چهارم باید به همه علوم و فنون روز خود آگاهی داشته باشد. پنجم و مهمتر از همه باید متشخص و مدبر باشد. مخلص کلام یک معمار قبل از معماربودن باید حکیم باشد. یعنی حکمت وجود و هستی و انسان را فرهم کرده باشد. تا بتواند برای شدن انسان تصمیم بگیرد. معماری تصمیم برای چگونه زندگی کردن انسان است. معماری ظرف زندگی و رفتار انسان و لباس جامعه است! پس معماری متعلق به مکان و تشخص فرهنگ یک جامعه است.

ایران عزیز ما با داشتن سابقه دیرینه در معماری و خلق معماری­ های فاخر و با محتوی در گذشته و تاریخ خود، مدعی تمدنی فاخر و برازنده برای افتخار جهانیان است. این برازندگی مدیون معماران بزرگ و حکیم ایران زمین است. یادشان تا گیتی هست، گرامی و برافراشته باد.

اما امروز معماری کشورمان دچار افول، رخوت و انحراف شده است. علت اصلی این ضایعه، عدم تربیت معماران حکیم و مدبر و فهیم برای ایران زمین است. معماران و معماری وارداتی، آفت و بلای معماری اصیل و با معنای ایران شده ­اند. کثرت مدارس معماری در کشور و کمیاب بودن معلم و مدرس تربیت شده و فهیم در اکثر این مدارس، همچنین قلت معماران حکیم (ریش سفید دانا) در مدارس بزرگ معماری ما از یک طرف، باعث نخبه­ پروری کاذب و هدفمند نبودن آموزش در مدارس معماری کشور شده است. از طرف دیگر فقدان اقتدار اصیل در بخش حرفه ای معماری کشور، موجبات جوان­ گرایی، فردگرایی، افراطی­ گری، زد و بند جناحی،‌ دخالتهای افراد غیرمسئول، سردمداری معماری توسط شهرت­های کاذب و ناآگاه و بالاخره ناکارآمدی مدیریت شهری و روستایی را فراهم آورده است. پیامد ناگوار این از هم گسیختگی این که؛ معماری امروز ما رسالت خود را گم کرده است. به امید آن روزی که دوباره؛ رسالت، اقتدار و افتخار معماری ایرانی  احیا شود.

 

 

                                                                                              غلامرضا اکرمی

                                                                                            رییس دانشگاه هنر

                                                                                               ١٢ مهر ١٣٩٤


نظر شما :