اربعین و فرهنگ سازی صلح واقعی در منطقه و جهان

دوست همسفری هنگام راهپیمایی اربعین امسال از من پرسید :
چرا کسی این ملت عراق را هدایت فکری نمیکند تابعد از  تحمل چند جنگ خارجی و داخلی مخارجی را که در اربعین متحمل میشوند صرف  تربیت ، بهداشت  و آبادانی کشورشان کنند؟ 
پرسیدم  بنظرت خرج خرید یک موشک جنگی چقدر است ؟
مخارج دهها هزار کشته و نگاهداری هزاران هزار مجروح یک جنگ و تیمار خانواده های انان چقدرمیشود ؟
منظورم را متوجه نشد ، ادامه دادم و گفتم :
سالها خشونت در این کشور مابین قبیله با قبیله ، خانواده با خانواده و برادر با برادر رخ داده 
حال از اقصی نقاط این کشور و از تمام این قبایل همگی همراه با فرزندانشان میایند تا حداقل بیست روز در مسیری پانصد کیلومتری کفش های کسی را واکس بزنند که نمیشناسند ، به کسی التماس کنند تا قدم بر چشمشان گذاشته و به خانه شان رفته و برسفره طعامشان بنشیند که هرگز او را ندیده اند 
این فرزندان در کنار پدرانشان هرسال در اربعین بیست روز عمل میکنند به درس دوست داشتن و محبت به دیگرانی که نمیشناسند هرکس که باشد از شیعه و سنی تا مسیحی و حتی یهود ، هرکس که در این راه مهمان حسین است  جالب درسی که هرسال باید شاگردانش اعم از کوچک و بزرگ ، زن و مرد ، باسواد و بیسواد دوباره این ترم را تکرار کنند و قبولی ان تنها یکساله است و باز تکرار در سال بعد
 این درس محبت را هرگز دانشگاه و مدرسه دیگری درجهان میتواند عملا به کسی یاد دهد ؟
اربعین در واقع ، واکسینه سازی فرهنگ ملتی است برای مقابله با ویروس داعشی شدن فرزندانشان
داعشی که شناخته و نشناخته، بدون سوال ، سر میبرد
دوباره میپرسم کدام راهپیمایی بیست و چند میلیونی را در   جهان میشناسید که اینگونه صلح را به همه ما و از جمله کودکان عراقی بیاموزد 
به ما ایرانیان بیاموزد که از فرط مهمان نوازی میزبان عراقی  کینه جنگ هشت ساله را شسته و کنار بگذاریم 
بله عزیزان ما در راهپیمایی اربعین می اموزیم با دوست داشتن انسانها از فرهنگ  یزید و شمر انتقامی بس قطعی و نهایی بگیریم 
این انتقامی ست کامل  که دیگر مادو ملت با کینه به همدیگر  ننگریم  تا غربیان سوداگر نتوانند موشکهایشان را به ما بفروشند 
اگر امروز برای فرهنگ پیشگیری و محبت به دیگران چنین خرج ناچیزی نکنیم حتما و ناچارا  فردا برای مریضی جنگ ، باید میلیاردها خرج بیهوده بپردازیم . نمیدانم در دل این دوست چه گذشت ، سری تکان داد و سپس در مسیر به حرکتمان ادامه دادیم .
باورکنیم که بزرگترین انتقام جهان از کشندگان حسین همین اموزش صلحی است که در اربعین بر ضد فرهنگ منحط داعش و پشتیبانان امروزش انجام میپذیرد .
دوستان این پیشگیری از جنگ و این راهپیمایی واقعی صلح بر همه ملتهای جهان و نه فقط مسلمان  تهنیت و مبارک .
پی نوشت : این متن را باید به دو دوست تقدیم کنم که عملا سالها پیش در این راه گام برداشتند 
اول ،  شهید مدافع حریم و حرم سعید سیاح طاهری که جشن کشتی دوستی بین کودکان  ایران و عراق  و صدها نمونه دیگر ... را به جان انجام داد 
 و دومی ، دوست گرامی و هنرمندم  کیومرث خان پوراحمد که چنین روزی را سالها پیش با ساخت فیلم( اتوبوس شب ) آرزو کرد.
عکس گرفته شده در عمود ۳۷۵( بین راه نجف و کربلا)   
حبیب احمدزاده