نمایشگاه عکس و ویدئو رضا خدادادی در گالری هپتا
این نمایشگاه در دو بخش عکس و ویدئو در 16 آذر 1397 با حضور هنردوستان و برخی از استادان دانشگاه هنر همچون دکتر همایون سلیمی، دکتر ایرج اسکندری، دکتر بهنام کامرانی، دکتر رضوان صادق زاده، دکتر عربزاده و دیگر شخصیت های برجسته فرهنگی و سیاسی از جمله دکتر شالویی مدیرکل ارشاد استان مازندران، دکتر امیرحسینی رییس سابق آکادمی ملی المپیک و رییس فدراسیون ورزش های باستانی و... گشایش یافت. بخش عکس این نمایشگاه به سفرنامه تصویری اختصاص دارد و ویدنو آرت ارائه شده در نمایشگاه به مناسبت سالروز ملاقات شمس و مولانا به نمایش درآمده است. این نمایشگاه به استاد دکتر سید جواد سلیمی تقدیم شده است. علاقه مندان می توانند تا روز چهارشنبه 28 آذر ماه 1397 بین ساعت 16 تا 20 از این آثار بازدید کنند.
«برنامه هنرنامه» شبکه 4 صداوسیمای جمهوری اسلامی ایران؛ 97/9/23
منتقد: مریم روشنفکر
" نور، سایه، تاریکی، عنوان مجموعه عکس و ویدئو رضا خدادادی در «گالری هپتا» است. رضا خدادادی نقاش و استاد برجسته دانشگاه هنر و رئیس پردیس بینالمللی فارابی است. خدادادی نقاشی مشهور است و کارهای او در حراجیهای مختلف ازجمله حراجیهای تهران به فروش رفته است. او همچنین از اساتید به نام و باسابقه دانشگاه هنر و عضو هیئتعلمی این دانشگاه است و در سالهای اخیر گهگاه نمایشگاههایی از او با اعضا خانوادهاش صدف خدادادی دختر و اینک ژیلا مینایی همسر در گالری های مختلف به تماشا گذاشته است. خدادادی همواره شور هنر را در آثاری که در مرز میان هنر آبستره و چشمانداز طبیعت بودهاند به تصویر کشیده اما اینک او نمایشگاهی از طبیعت خود را به تماشا گذاشته... عکسهای خدادادی دورنماست... پرتاب مستقیم منویات شورانگیز حاصل از طبیعت و روح هنرمندی حساس که بدون پرداخت و با اعتمادبهنفسی مثالزدنی بر دیوار گالری قرارگرفتهاند البته باید خاطرنشان کرد که این اعتمادبهنفس حاصل رزومه گهربار در حوزه تدریس دانشگاهی و حضور در صحنه هنر نقاشی است. این نمایشگاه با حجم وسیع تصاویری که زیبایی مناظر طبیعت را منعکس میکند، همجوار و همزمان با یکی از مهمترین رویدادهای عکاسی در ایران: «ده روز با عکاسان» برپا گردیده است که حضور حواشی را در آن ممکن میساخت اما چنانچه از وقار آکادمیک انتظار میرود این نمایشگاه در آرامش و بهدوراز حاشیه برگزار گردیده و مکانی برای تجدید دیدار دستاندرکاران دانشگاهی فراهم نموده است؛ فضایی صمیمی بهدوراز هیاهوی آرت سین و جنجالهای آن؛ مجالی برای به نمایش درآوردن درونیات سینهای تنگِ پرملال و ادای دین به شوق همراهی با طبیعت... "

