دانشجوی دانشگاه هنر برنده ی جایزه ی پروفسور حسابی شد
به گزارش روابط عمومی، با اعلام دبیرخانه ی جشنواره ی ملی پایاننامههای برتر ایران، سعید رضا خوش شانس، دانشجوی ارشد پردیس فارابی دانشگاه هنر، عنوان «پژوهشگر برتر» و «جایزه ی اثر برگزیده» را از «چهارمین دوره ی جشنواره ی ملی پایاننامههای برتر ایران با عنوان جایزه ویژه ی پروفسور حسابی» از آن خود کرد.
هدف این جشنواره انعکاس دستاوردهای جامعه ی علمی، آموزشی و صنعتی سراسر کشور، داوری، بررسی و درجهبندی پایاننامهها، مقالات، طرحهای پژوهشی و کتابهای علمی تألیف شده در دانشگاهها و مراکز علمی و تحقیقاتی و در نهایت گردآوری و انتشار برترین آثار در یک مجموعه واحد است. از اهداف اصلی این جشنواره، هدفمند کردن تحقیقات و پژوهشهای علمی انجام گرفته در دانشگاهها و مراکز علمی و تحقیقاتی ایران از قبیل پایاننامهها، مقالات، کتابها و طرحهای پژوهشی است تا پژوهشهای علمی انجام شده توسط دانشجویان و دانشگاهها در مسیر حل مشکلات اصلی و اساسی کشور تعریف شوند.
جشنواره ی ملی پایان نامه ها هر ساله به بررسی و قضاوت پایان نامهها، رسالهها، پروپوزالها، مقالات، طرحهای پژوهشی، کتابهای علمی و در مجموع مطالعات آکادمیک در پنج گروه علوم پزشکی، فنی و مهندسی، علوم پایه، علوم انسانی و هنر و معماری برگزار میشود و تاکنون اساتید و دانشجویان دانشگاههایی همچون دانشگاه تهران، تربیت مدرس، امیرکبیر، شهید بهشتی، دانشگاه علم و صنعت، دانشگاه مازندران، دانشگاه آزاد اسلامی موفق به دریافت این جایزه شدهاند.
سعیدرضا خوششانس که در شهریورماه امسال موفق به دفاع از پایاننامه کارشناسی ارشد خود از دانشگاه هنر با موضوع «مطالعه و بررسی دراماتورژی به مثابه کنشی هرمنیوتیک به سوی متن اجرایی با تأکید بر نظریه واسازی ژاک دریدا» و با راهنمایی آقای دکتر شهرام زرگر و مشاوره ی خانم دکتر نرگس یزدی شده بود، موفق به دریافت این جایزه شد. این رساله که به تبیین دیدگاههای ژاک دریدا فیلسوف فرانسوی و شارح فلسفه ساختارشکنی در دراماتورژی یا نمایشپردازی میپردازد، پس از بازنویسی بهزودی در کتابی با عنوان«دراماتورژی سپید» از سوی انتشارات یکشنبه منتشرخواهد شد.
خوششانس، در این مطالعه نشان داده است که دراماتورژی یا مهارت نمایشپردازی از مرزهای هرمنوتیک فراتر رفته و به عنوان کنش واسازانه میتواند مورد توجه قرار گیرد. بنابراین دراماتورژی سپید در واقع تبیینکننده نظریهای است که او نام آن را دراماتورژی واسازانه گذاشته است.
دراماتورژی یا نمایشپردازی، نمایشپردازی یکی از تخصصهای مربوط به حوزه هنرهای نمایشی و تئاتر است. صرف نظر از تاریخچه این واژه، که اولین بار توسط لسینگ ادیب آلمانی متداول شد، امروزه دراماتورژ یا نمایشپرداز به مشاور ادبی و تئاتری گفته میشود که با یک گروه تئاتری کار میکند و با کارگردان همکاری نزدیکی دارد. دراماتورژها به تعریف کاتز، میان ابعاد ایدئولوژیک و ابعاد اجرایی آثار پیوند برقرار میکنند.
هرچند که دراماتورژی در حوزه تئاتر معاصر یکی از عرصههای پرمناقشه است، اما تدوین رسالههای همچون مطالعات خوششانس میتواند رویکرد علمی به آن را واکاوی کند.
دانشگاه هنر این موفقیت را به ایشان تبریک گفته و آرزوی موفقیت های روز افزون ملی و بین المللی در عرصه ی علم و هنر دارد.
