نامه خداحافظی مسئول نهاد دانشگاه هنر جناب حجتالاسلام محمد دوستپرور
«بسم الله الرحمن الرحیم»
حمد بی حد و ثنای بی عدد بر خداوند خالق کل شیء ، همو که بسیار کوتاه است از ذکر نعمت فراوانش، زبان شکر گویندگان. و درود بی پایان بر صاحب المفاخر و المناقب، رسول المشارق و المغارب.
بر ضمیر ارباب هنر پوشیده نیست که این بنده بیبضاعت مدت یک دهه کامل در دانشگاه هنر، چون چرخ سرگردانیدم. کمر همت در میان جان بسته و بند صبر در پا کشیده و عصای توکل به دست گرفته و دیده امید بر در دوخته تا عزم بر خدمت به ساحت دانشگاه هنر و اهالی آن را جزم کرده باشم. بر گل صد برگش نظر کردم، یافتم که هنر ظاهری مجاز و باطنی حقیقت، ظاهر لایعنی و باطن سراپا معنی است، اگرچه ظاهر خوش طبع و مجاز رغبت انگیز دارد.
ای بر تو سـجود زاهـدان وقت نمـاز وی رغبت رنـدان به تو هنگام نیاز گر اهل حقیقت است و اگر اهل مجاز هر یک به زبانی به تو می گوید راز اما حقیر را شمه ای از معنا کافی بود تا بتوانم یک دهه غیرتمندانه بر پاسداشت دانشگاه هنر و اهالی آن همت گمارم و رسته از غوغای عالم، به تعظیم و بالندگی دانشگاه هنر سعی فراوان نمایم.
امید که خداوند عالمیان، کاستی و کژی هایم را از دیده اهالی هنر محفوظ بدارد و دانشگاهیان حقیر را به نیکی یاد نمایند.
محمد دوست پرور 1401/12/6