انا لله و انا الیه راجعون

کمتر کسی است که این روزها در دانشکده ی هنرهای کاربردی باشد و از مهربانی و لبخندش صحبت نکند...

به یاد نیاورد که هر روز با کیسه ای در دست سراغ گربه های دانشکده می رفت و با عشق برایشان آب و غذا

می گذاشت...

آنها که قدیمی ترند مهشید حاجیان را خوب به یاد دارند و شاید بهتر باشد بگوییم خوبیهایش را خوب به یاد دارند... مگر می شود در دنیای امروز اینقدر مهربان بود؟ مگر می شود اینقدر خوب بود ؟ شاید مهشید حاجیان و مانندهای او که باید با چراغ به دنبالشان بگردیم تا لحظه ای در کنار صداقت و امنیتشان آرامش را میهمان شویم، همان فرشته هایی هستند که در زمین جای ندارند.

متاسفانه فرشته ی اداره ی آموزش دانشکده ی هنرهای کاربردی که چند سال پیش بازنشسته شده بود، آسمانی شد...

این روزها مهشید حاجیان مصداق مهربانی، صداقت و بی آلایشی آنهایی شده که می شناختندش... روحش شاد و یادش جاودانه باد .

مراسم یادبودی از سوی خانواده ی محترم ایشان روز چهارشنبه 10 اردیبهشت ماه از ساعت 16 تا 17:30 به نشانی خیابان سهروردی، خیابان خرمشهر، میدان نیلوفر، کوچه هشتم پلاک 5 تالار پذیرایی امیرکبیر برگزار می شود.